เนย์มาร์ อยากเล่นกับเมสซี่
เนย์มาร์ อยากมาเล่นกับเมสซี่

กองหน้าชื่อดัง เนย์มาร์ ลั่นอยากให้เมสซี่ ย้ายมาเล่นด้วยกัน

กองหน้า ซุปเปอร์สตาร์ ชื่อดัง จากสโมสรแดนน้ำหอม ปารีสแซง แชงแมง เนย์มาร์ จูเนียร์ ออกมาให้สัมภาษณ์ อย่างตรงไปตรงมา ว่าต้องการ ให้อดีตเพื่อนร่วมทีม จากสโมสรเก่า บาร์เซโลน่า ย้ายมารวมกัน ในแดนน้ำหอม ด้วยกัน ที่ ปารีสแซง แชงแมง ในฤดูกาลหน้า ที่กำลังจะมาถึง เขาคิดว่า การที่ได้เล่น ร่วมกับเพื่อนร่วมทีมคนเก่า จะทำให้เขามีความสุขอย่างมาก เพราะเคยวาดลวดลายด้วยกัน มาอย่างยาวนาน และเข้าใจกันเป็นอย่างดี จากรายงานของ ESPN
เนย์มาร์ ได้กล่าว ให้สัมภาษณ์เอาไว้ว่า
“มันคงเป็นสิ่ง ที่ผมต้องการมาก ถึงมากที่สุดเลย ใน ณ เวลานี้ ก็คือ ได้ร่วมเล่น ฟุตบอลอัน เป็นที่รัก กับเพื่อนร่วมทีม จากสโมสรเก่า บาร์เซโลน่า และได้วาดลวดลาย กันอย่างเต็มที่อีกครั้ง ซึ่งเป็นสิ่งที่ พวกเราเคยทำกันมาแล้ว เมื่อหลายปีก่อน” กองหน้า ปารีส แซง แชงแมงกล่าว
“ลองคิดเล่นๆดูนะ ถ้าเกิดว่า ยอดดาวยิงอย่างเมสซี่ ย้ายมาอยู่ ปารีส แซงต์ แชร์กแมง อย่างที่เขาว่ากัน ผมจะยอมมอบ ตำแหน่งประจำของตัวเอง ให้กับเขาเลยยังได้ ด้วยความเต็มใจจริงๆ เพราะความปรารถนาเดียวของผม คือขอแค่ ได้ลงเล่น ในสนามหญ้า เคียงข้างกับเขาอีกครั้ง จะอยู่ตรงไหน ก็ไม่สำคัญอีกต่อไป”
“และสำหรับ สถานการณปัจจุบัน ของ ลิโอเนล เมสซี่ กับสโมสร บาร์เซโลน่า นั้น ผมก็ไม่มีสิทธิ์ จะไปก้าวล่วง หรือแสดงความคิดเห็นอะไรทั้งนั้น แต่ถ้าข่าวลือ ที่หลายๆคนพูดกัน กลายเป็นความจริงขึ้นมาล่ะก็ ภายในปีหน้า ทุกๆคน คงได้เห็นเราสองคน ได้ลงเล่นเคียงข้างกันอย่างแน่นอน” เนย์มาร์กล่าว ปิดท้ายเอาไว้
ณ ปัจจุบัน เนย์มาร์ ได้ลงเล่นเป็นตัวจริง กับสโมสร ปารีสแซงต์ แชร์กแมง มาระยะหนึ่งแล้ว สามารถทำผลงานได้ดี และกำลังโชว์ฟอร์มได้อย่างโดดเด่น ถ้าเกิดว่า ลิโอเนล เมสซี่ ได้ย้ายมา เล่นร่วมกันจริงๆ คงจะทำให้สโมสร มีเกมรุกที่น่ากลัว และสร้างสรรค์อย่างมาก เมื่อสามประสานแดนหน้า กลายเป็น ลีโอเนล เมสซี่ เนย์มาร์ และเอ็มบัป เป้ คงจะเป็นสามประสานแดนหน้า ที่มีพิษสง ประกาศเป็นอันดับต้นๆ ของยุโรป ซึ่งในณเวลานี้ ตัวของ ลิโอเนล เมสซี่เอง ก็มีข่าวที่ไม่สู้ดีนัก กับทางต้นสังกัด อยากบาร์เซโลน่า แต่ตัวของเขา ก็มีข่าว อยู่กับสโมสร แมนเชสเตอร์ ซิตี้ ที่มีอดีตนายใหญ่ อย่าง เป๊ป กวาร์ดิโอล่า คุมทัพอยู่ แล้วเพิ่งต่อสัญญา กับสโมสร แมนเชสเตอร์ ซิตี้ ไปอีก 2 ปี ก็ต้องมาลุ้นกันต่อไปว่า อนาคตของตัวเขา จะลงเอยอย่างไร

<div id=”spoiler”>

(อังกฤษ: Panama Canal) เป็นคลองเดินเรือสมุทรความยาว 77 กิโลเมตร สร้างขึ้นบริเวณคอคอดปานามาในประเทศปานามา เพื่อเชื่อมมหาสมุทรแปซิฟิกกับมหาสมุทรแอตแลนติกเข้าด้วยกัน ซึ่งช่วยย่นระยะเวลาที่ต้องไปอ้อมช่องแคบเดรกและแหลมฮอร์น ทางใต้สุดของทวีปอเมริกาใต้ คิดเป็นระยะทางกว่า 22,500 กิโลเมตร[1] ซึ่งมีผลอย่างยิ่งต่อการเดินเรือระหว่างสองมหาสมุทร โดยถูกใช้เป็นเส้นทางเดินเรือหลักสำหรับการค้าทางทะเลระหว่างประเทศ ตั้งแต่เปิดทำการ คลองปานามาประสบความสำเร็จและเป็นกุญแจสำคัญในการขนส่งสินค้าทั่วโลก จำนวนเรือที่ผ่านคลองปานามาเพิ่มขึ้นจาก 1,000 ลำต่อปีในยุคแรกเริ่ม มาเป็น 14,702 ลำต่อปี ในปี ค.ศ. 2008 มีระวางขับน้ำรวมทั้งสิ้น 309.6 ล้านตัน (คิดเป็นประมาณ 40 ลำต่อวัน ประมาณร้อยละ 5 ของเรือบรรทุกสินค้าทั่วโลก)

แนวความคิดในการขุดคลองปานามามีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ก่อนที่จะเริ่มการก่อสร้างครั้งแรกในปี ค.ศ. 1880 โดยบริษัทสัญชาติฝรั่งเศสภายใต้การบริหารของนายแฟร์ดินองด์ เดอ เลสเซ็ปส์ แต่ก็ล้มเหลวไป มีคนงานกว่า 21,900 คนเสียชีวิต มักมีสาเหตุจากโรคระบาด (มาลาเรียหรือไข้เหลือง) และดินถล่ม จนกระทั่งสหรัฐอเมริกาเข้ามาดำเนินงานต่อ โดยมีผู้เสียชีวิตราว 5,600 คน จนกระทั่งสามารถเปิดใช้งานได้เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1914 นับเป็นหนึ่งในโครงการวิศวกรรมที่ใหญ่ที่สุดและยากลำบากที่สุดที่เคยมีมา
<h4 class=”has-text-align-center”><strong>ฟุตบอลยูโรปา ลีกวามคิดในเรื่อ</strong></h4>
หลักฐานที่มีการอ้างถึงคอคอดในอเมริกากลาง ย้อนไปเมื่อปี ค.ศ. 1524 เมื่อจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และกษัตริย์แห่งสเปนพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่า จักรพรรดิชาลส์ที่ 5 ได้ทรงแนะนำว่า การสร้างคลองผ่านปานามาจะสร้างความสะดวกในการเดินเรือสัญจรไปมาระหว่างสเปนกับเปรู[3] รวมไปถึงสร้างความได้เปรียบทางยุทธวิธีเหนือโปรตุเกส[4] ระหว่างการสำรวจโดยคณะสำรวจของพระองค์ระหว่างปี ค.ศ. 1788-1793 โดย อเลสซานโดร มาลาสปินาได้เสนอความเป็นไปได้และวางแผนโครงสร้างของคลอง[5]

อเมริกากลางถือเป็นจุดยุทธศาสตร์ คือเป็นแผ่นดินที่มีลักษณะแคบ แบ่งโดยมหาสมุทรขนาดใหญ่ 2 มหาสมุทร ความพยายามที่จะเชื่อมการค้าเกิดขึ้นมานานหลายปีแล้วในบริเวณนี้ ในปี ค.ศ. 1698 สกอตแลนด์ได้พยายามเข้ามาตั้งฐานการค้าบริเวณคอคอดปานามา โดยใช้แผนดารีเอน แต่เนื่องจากเงื่อนไขต่าง ๆ ที่ไม่เอื้ออำนวย ในที่สุดก็ได้ออกจากปานามาไปในปี ค.ศ. 1700[6] และในที่สุดการรถไฟในปานามาก็ได้เกิดขึ้นเพื่อข้ามคอคอดนี้ได้เปิดใช้ในปี ค.ศ. 1855 เส้นทางสัญจรนี้ได้เอื้อหนุนให้การค้ามีความสะดวกขึ้น และเป็นปัจจัยพื้นฐานที่สำคัญของการเลือกสร้างคลองเชื่อมคอคอดปานามาในภายหลัง
<h4 class=”has-text-align-center”><strong>ดขึ้นอยู่หลายครั้ง</strong></h4>
การรื้อฟื้นแนวความคิดในเรื่องการเชื่อมทางน้ำต่อกันระหว่างมหาสมุทรทั้ง 2 มหาสมุทรเกิดขึ้นอยู่หลายครั้งหลายครา อย่างทางเชื่อมผ่านนิการากัวก็ได้มีการสำรวจอยู่บ่อยครั้ง รวมทั้งคลองปานามา เองเป็นหนึ่งในสองโครงการขุดคลองที่เคยดำริมาตั้งแต่ยุคสเปนเรืองอำนาจคริสต์ศตวรรษที่ 16 แล้ว[7] จนในที่สุด การประสบความสำเร็จของการสร้างคลองสุเอซ รัฐบาลโคลอมเบียได้ให้สัมปทานกับนักผจญภัยชาวฝรั่งเศสชื่อ ลูเซียง นโปเลียน โบนาปาร์ต ไวส์ ในการขุดคลองซึ่งจะเชื่อมระหว่างสองมหาสมุทรในบริเวณจังหวัดปานามา และเขาได้ขายสัมปทานต่อให้กับบริษัทฝรั่งเศสที่บริหารโดยนายแฟร์ดีนอง เดอ เลสเซป ซึ่งดำเนินการขุดคลองปานามาในทันที[8] เขาได้เริ่มขุดคลองจากระดับน้ำทะเล (โดยไม่มีประตูกั้นน้ำ) เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1880 บริษัทฝรั่งเศสได้ทำงานอย่างรีบเร่งโดยขาดการศึกษาที่เพียงพอทั้งทางด้านภูมิประเทศและอุทกวิทยา[9] อีกทั้งโรคภัยไข้เจ็บในภูมิอากาศเขตร้อนที่คนงานก่อสร้างคลองต้องเผชิญทั้งโรคไข้เหลืองและมาลาเรีย คร่าชีวิตคนงานเป็นจำนวนมากและทำให้การก่อสร้างไม่คืบหน้าเท่าที่ควร[8] เป็นเหตุให้คนงานต่างหวาดกลัวและหนีกลับฝรั่งเศส[9] ในปี ค.ศ. 1883 บริษัทฝรั่งเศสที่ได้สัมปทานไม่สามารถทำงานต่อได้ เนื่องจากโรคภัยไข้เจ็บและความลำบากในการขุดคลองในระดับน้ำทะเล การขาดประสบการณ์ภาคสนามของคนงาน อย่างเช่น การเก็บเครื่องมือที่เจอห่าฝนไม่ดี ทำให้เกิดสนิมจับ[10] แต่ปัญหาหลักคือค่าใช้จ่ายต่าง ๆ จากโรคภัยไข้เจ็บที่เกิดขึ้น นับจำนวนคนที่เสียชีวิตระหว่างการขุดคลองปานามา (ระหว่างช่วงปี ค.ศ. 1881 – 1889) ได้กว่า 22,000 คน[9]

จากหนังสือ Overthrow ของสตีเฟน คินเซอร์ในปี ค.ศ. 2006 ได้กล่าวไว้ว่าในปี ค.ศ. 1898 หัวหน้าคนหนึ่งในองค์การเกี่ยวกับคลองของฝรั่งเศส คือ ฟีลีป-ชอง บูโน-วารียา ได้จ้างวิลเลียม เนลสัน ครอมเวลล์ เพื่อโกงจากสภาคองเกรสของอเมริกา ที่จะสร้างคลองปานามา ไม่ใช่คลองที่ข้ามจากนิการากัว[11]

โดยสหรัฐอเมริกาได้เจรจากับรัฐบาลโคลอมเบียว่า หากสหรัฐอเมริกาลงทุนขุดคลองแล้วก็ขอให้สหรัฐอเมริกาเช่าพื้นที่บริเวณนั้นเพื่อดำเนินการควบคุมการเข้าออกของเรือที่ผ่านคลอง แต่การตกลงเรื่องราคาค่าเช่าที่ไม่ลงตัว รัฐบาลโคลอมเบียไม่ตกลงกับรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ซึ่งขณะนั้นชาวปานามากลัวว่าโคลอมเบียจะไม่แบ่งผลประโยชน์ให้เท่าที่พวกตนควรได้ จึงได้ก่อการปฏิวัติขึ้นและประกาศตัวเป็นประเทศเอกราช ซึ่งสหรัฐอเมริกาเองได้รับรองการเป็นเอกราชของปานามา และยังได้ช่วยไม่ให้โคลอมเบียยกกองทหารเข้ามาปราบปรามชาวปานามา จนในที่สุดสหรัฐอเมริกาได้ทำสัญญากับปานามาในปี ค.ศ. 1903[12] โดยปานามายกกรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นระยะทางกว้าง 10 กิโลเมตร ตลอดแนวทางที่สหรัฐอเมริกาจะขุดคลอง และรัฐบาลสหรัฐอเมริกาเป็นผู้ดำเนินการบริหารเป็นสิทธิขาดตลอดไป โดยสหรัฐอเมริกาจะจ่ายเงินตอบแทนให้ปานามาเป็นจำนวนเงิน 10 ล้านดอลลาร์ และจะให้เป็นประจำทุกปี อีกปีละ 250,000 ดอลลาร์[8] ส่วนสหรัฐอเมริกาก็ได้จ่ายเงินให้แก่โคลอมเบียเป็นเงิน 25 ล้านดอลล่าร์ในปี ค.ศ. 1921 และรัฐบาลโคลอมเบียรับรองความเป็นเอกราชของปานามาในสนธิสัญญาธอมสัน-อูรูเตีย การ กลับ มา ของ ผู้ จัด การ ทีม ชื่อ ดัง อย่าง เจอร์ เก้น คล๊อป ก็ สา มา รถ มอง ได้ ว่า เป็น เรื่อง ที่ ดี

</div>

ชอบกดไลค์ ใช่กดแชร์... สนับสนุนผู้เขียนครับ :)

ใส่ความเห็น